"Ik wil van dat saaie grijs af op de muur." zei mijn vriendin op een dag. "Nooit van mijn leven." was mijn stellige antwoord. Dus... we nodigden Caroline uit. Gewoon, om eens te praten. Ze kwam langs met een stapel kleurenwaaiers waar je u tegen zegt en luisterde naar onze wensen.
Een paar dagen later stond ze weer op de stoep met een plan. En tot mijn eigen verbazing... ik was enthousiast.
We begonnen met de keuken. Daarna volgde de gang. En toen kwam de woonkamer. Daar gebeurde het ondenkbare: er ging, geheel tegen mijn principes in, behang op de muur. Goud. Ja, echt. Goud. Ik had het zelf echt niet kunnen bedenken.
Ik hoor mezelf nog zeggen: "De meubels blijven gewoon staan toch?"
Nou... niet dus. Er kwamen drie nieuwe banken, ook de rest van de meubels verdween. Op de salontafel na – die heeft het, zei het ternauwernood, overleefd. Alle tierlantijntjes en andere zaken die we in de loop der jaren hadden verzameld? Weg. In plaats daarvan een paar zorgvuldig gekozen accessoires. Rust. Ruimte. Sfeer.
En het mooiste?
De woonkamer, die we eigenlijk alleen met kerst gebruikten, is nu ineens onze favoriete plek in huis. Net als de keuken overigens. Het is moeilijk te kiezen waar we moeten gaan zitten.
Caroline, we zijn superblij dat we jou ingeschakeld hebben. Jij hebt van ons huis en thuis gemaakt!